Tytuł: Star Trek IV: The Voyage Home Tytuł polski: Star Trek IV: Powrót na Ziemię lub Podróż do domu   Data premiery w USA: 19-11-1986   Reżyseria: Leonard Nimoy Scenariusz: L. Nimoy, H. Bennett, S. Meerson, P. Krikes, N. Meyer Muzyka: Leonard Rosenman   Ocena odcinka: 9.1 Liczba oceniających: 337 Oceń w skali 1 - 10: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

Fabuła czwartego filmu kinowego dotyczy tym razem podróży w czasie, gdyż Kirk i reszta muszą cofnąć się do 1986 roku, aby powstrzymać zagładę wielorybów i, w efekcie, uratować Ziemię w swoich czasach.

Atutem tego filmu jest spora dawka humoru. Osiągnął on ogromny sukces kasowy, co skłoniło producentów do stworzenia nowego serialu.

Film był wyświetlany w polskich kinach. Poza tym pokazywano go w telewizji TVP1 i TVN (1998).


Obsada

Aktor	Postać
William Shatner	admirał James T. Kirk
Leonard Nimoy	kapitan Spock
DeForest Kelley	doktor Leonard "Bones" McCoy
James Doohan	kapitan Montgomery "Scotty" Scott
Walter Koenig	komandor Pavel Chekov
Nichelle Nichols	komandor Nyota Uhura
George Takei	komandor Hikaru Sulu
Jane Wyatt	Amanda
Catherine Hicks	doktor Gillian Taylor
Mark Lenard	Sarek
Robin Curtis	porucznik Saavik

Lista płac

Wytwórnia:	Paramount Pictures
Efekty specjalne:	Industrial Light & Magic
Scenariusz:	Leonard Nimoy Harve Bennett Steve Meerson Peter Krikes Nicholas Meyer
Produkcja:	Harve Bennett Kirk Thatcher Ralph Winter
Muzyka:	Leonard Rosenman
Montaż:	Peter E. Berger

Ciekawostki

Film zarobił 133 miliony $ (110 w USA), a wpływy z wypożyczeń wyniosły prawie 57 milionów.

Film był nominowany do następujących nagród:

• Oscara za zdjęcia,
• Oscara za efekty dźwiękowe i ich montaż,
• Oscara za muzykę filmową,
• Oscara za dźwięk,
• ASC (American Society of Cinematographers) za nadzwyczajne osiągnięcie,
• Hugo za najlepszy film.

W kierunku Ziemi zbliża się nierozpoznany przez Federację obiekt w kształcie walca, wysyłający sygnały o nieznanej częstotliwości. USS Saratoga, po nieudanych próbach nawiązania kontaktu z wysyłającym dźwięki obiektem, nadaje przekaz do dowództwa Gwiezdnej Floty. Informuje w nim, ze w sektorze 5 strefy neutralnej, napotkali dziwny statek, nieodpowiadający na ich wezwania. Zdezorientowany prezydent Federacji potwierdza przyjęcie informacji i przekazuje, że przeanalizuje zaistniałą sytuację.
Tymczasem na zebraniu ambasadorów w sprawie osądzenia Admirała Kirka, za jego postępowanie, ambasador Klingonu domaga się jego ekstradycji, zarzucając mu próby unicestwienia Imperium Klingonów. Jego adwersarz, Vulcan wyjaśnia, że Genesis była kolebką życia. To Klingoni przelali krew, próbując odkryć tajemnicę Genesis. Udowadnia, że także oni nie są niewinni, a ponadto zarzuca im dokonanie morderstwa. Zdenerwowany Ambasador Klingonu oświadcza, iż nie będzie pokoju, dopóki Kirk żyje.
Data gwiezdna 8390; na planecie Vulcan Kirk i jego załoga, decydują jednogłośnie, że powrócą na Ziemię, mimo czekających ich tam rozprawy, m.in. za zniszczenie statku. W trakcie ostatnich przygotowań Bird-of-Prey, nazwanego "Bounty", przez załogę, uratowany Spock wyjaśnia swojej matce, że chce dołączyć do załogi i powrócić na Ziemię.
Ciągle zbliżający się obiekt unieruchomił większość systemów na USS Saratoga. Po bezskutecznych próbach nawiązania kontaktu, jego dowódca wysyła w kierunku Ziemi prośbę o pomoc. Prezydent po odebraniu sygnału, jest coraz bardziej zdenerwowany brakiem informacji o nieznanym obiekcie.
Scott i pozostała załoga zgłaszają admirałowi Kirkowi możliwość odlotu klingonskiego statku. Na pokład również zgłasza się Spock, po czym odmeldowuje się na stanowisko. Po chwili klingoński Bird-of-Prey odrywa się od planety Vulcan i kieruje się na Ziemię.
Nieznany statek zbliżył się tymczasem do Ziemi. Krążące na okołoziemskiej orbicie statki straciły moc. Zasilanie utraciła także orbitująca stacja kosmiczna. Wysyłany przekaz przybyłego obiektu skupił się w kierunku oceanów.
Załoga kierującego się na Ziemię Bounty zdziwiona jest brakiem eskorty, powitania lub jakiegokolwiek sygnału federacyjnego statku.
Przybyły obiekt powoduje szereg dziwnych zjawisk atmosferycznych; intensywne parowanie, potężne burze, wysokie fale na oceanach, a w konsekwencji wysoką jonizację atmosfery. Prezydent Ziemi i ambasador Volcanu decydują na ogłoszenie najwyższego stopnia zagrożenia dla Ziemi. Wysyła planetarne ostrzeżenie, aby żaden statek nie zbliżał się do planety, ponieważ nie jest ona w stanie zapewnić bezpieczeństwa komukolwiek przed przybyłym obiektem.
Powracający Kirk przechwytuje sygnał z Ziemi, po czym kontynuuje wraz z załogą nasłuchiwanie dziwnego sygnału emitowanego przez statek. Spock po chwili namysłu stwierdza, że przybyła sonda niekoniecznie ma złe zamiary. Ponadto jest przekonany, ze próbuje nawiązać kontakt z niekoniecznie ludzka rasą. Pomocne w identyfikacji dźwięku może być fakt, ze sonda kieruje swój sygnał w kierunku oceanów. Uhura modyfikuje z tego czysty sygnał, uwzględniając zakłócenia powstałe przy rozchodzeniu się fali w wodzie. Wsłuchiwując się w uzyskany efekt modyfikacji, Spock twierdzi, że jest to sygnał nadawany przez wieloryby, gatunku Humbaków, wymarłego w XXI wieku. Kirk wpada na pomysł przeniesienia się w czasie i sprowadzenie w ich wiek kilku przedstawicieli tego gatunku. Nakazując odliczanie do podróży w czasie, nadaje informację do sztabu Gwiezdnej Floty, iż zamierza cofnąć się w czasie. Po ustawieniu trajektorii lotu, włączają silniki nadświetlne i po odpowiednim torze lotu przeskakują w XXI wiek.
Po powolnym przebudzeniu się załogi i nastawieniu czujników, odbierają glos Humbaków z Ziemi, ale z centrum San Francisco. Zdziwiony tym faktem jest Admirał. Ponadto Scotty informuje, że są pewne kłopoty z kryształami dającymi moc klingońskiemu statkowi. Ilość energii jest na statku minimalna. Przy takiej podróży niezbędne jest zdobycie dodatkowego zasilania. Spock wpada na pomysł, że potrzebną im energię zdobędą z reaktora znajdującego się w okręcie przycumowanym do zatoki San Francisco. Admirał Kirk ustanawia grupy poszukiwawcze: Uhura I Chakov mają za zadanie odnalezienie okrętu, Sulu, Mc Coy i Scotty mają zorganizować materiały i zbudować basen dla wielorybów w ładowni statku, natomiast on i Spock odnajdą potrzebne im Humbaki. W trakcie lądowania w parku 'Złote Wrota', nieświadomie straszą dwóch śmieciarzy. Opuszczają statek i każda grupa realizuje swoje zadania. Po zdobyciu pieniędzy, czyli sprzedaży XVIII-wiecznych okularów, Kirk i Spock próbują odnaleźć zlokalizowane w mieście wieloryby. Po przypadkowym spostrzeżeniu reklamy, Kirk proponuje udanie się do Instytutu Ssaków Morskich. Tymczasem Sulu, Scott i McCoy, spacerując po ulicach, poszukują odpowiedniego materiału do budowy basenu. Również oni poprzez napotkaną przypadkowo reklamę, odnajdują w Yellow Pages firmę zajmującą się produkcją potrzebnych im surowców. Uhura i Chakov wypytują napotykanych przechodniów o Bazę Marynarki Wojennej. Niestety nikt nie chce udzielić i minformacji.
W trakcie autobusowej podróży do Instytutu Spock unieszkodliwia pewnego osobnika, słuchającego głośnej muzyki, za co zostaje nagrodzony owacją pasażerów. W końcu przybywają do instytutu, gdzie wysłuchują przemowy przewodniczki o straszliwym losie wielorybów. Kobieta prezentuje jednocześnie zdjęcia - sposób traktowania tych zwierząt przez ludzi, głównie ich zabijanie. Na zdziwienie Spocka, że zabijanie gatunku jest bezcelowe i nielogiczne, Amanda zauważa, że działania człowieka są pozbawione logiki. Po tych małych dygresjach zaprowadza gości Instytutu do basenu, gdzie pływają dwa Humbaki. Niestety oba okazy muszą wkrótce wrócić do oceanu; do swojego naturalnego środowiska. W trakcie oprowadzania wewnątrz budynku i pokazania wielorybów przez szyby basenu, jeden z gości zauważa, że jakiś facet pływa razem z wielorybami. Zdziwiony Kirk orientuje się, że jest to Spock, a na dodatek dokonuje zlania jaźni z ssakiem. Już na zewnątrz oburzonej i żądjącej wyjaśnień przewodniczce mówi, że chciał się z nimi porozumieć, a na osobności tłumaczy Kirkowi, że przekazał ssakom ich zamiary co do ich transportu w przyszłość. Dowiedział się także, że ten gatunek jest bardzo źle traktowany przez ludzi. Po zakończonej prezentacji, Amanda samotnie rozmyśla nad losem Humbakow po ich wypuszczeniu, głównie ze strony rybaków.
Uhura i Chekov informują Admirała, że znaleźli okręt atomowy z potrzebnym im źródłem zasilania. Po przypadkowym spotkaniu Amandy z Kirkiem i Spockiem, proponuje im podwiezienie samochodem. W trakcie podroży wyjaśnia, że wypuszczenie wielorybów to ogromne ryzyko, za to Spock informuje ją, że jeden z tych ssaków (Grace) jest w ciąży. Zaskoczonej kobiecie, Kirk proponuje kolację w celu wyjaśnienia całej sytuacji.
W międzyczasie Scott i McCoy przebywają w zakładzie przemysłowym, a Sulu interesuje się stacjonującym w pobliżu helikopterem. Obecnemu inżynierowi proponują udoskonalenie materiałów. Po nieudanej próbie nawiązania kontaktu z komputerem, Scotty przedstawia superwytrzymały materiał; przezroczyste aluminium. Krótką prezentacją zdolności i wiedzy Scottego zachwycony jest inżynier.
Na umówionej kolacji, Kirk proponuje Amandzie przemieszczenie wielorybów w miejsce, gdzie nic im nie będzie zagrażało. Zdezorientowanej kobiecie wyjaśnia, że jest to raczej kwestia czasu, a nie miejsca. Po komunikacie od członka załogi, wyjaśnia sceptycznej rozmówczyni, że pochodzi z XXIII wieku, przeniósł się w czasie i zamierza zabrać ze sobą te dwa ssaki, aby ocalić zagrożoną Ziemię. Jedyne co na to mówi zszokowana kobieta to to, iż Humbaki zostaną nazajutrz przetransportowane do Oceanu Lodowego. Zdenerwowany Kirk opuszcza lokal.
Uhura i Chekov właśnie przetransportowali się na okręt podwodny.
Po odwiezieniu do parku, Kirk ostatni raz proponuje swoją pomoc. Tymczasem na okręcie trwają ostatnie przygotowania do przyjęcia zdobytego (w zamian za technologię) zbiornika. W tym też czasie Uhura wraz z Chekovem pobierają z okrętu moc reaktora atomowego dla potrzeb Bird-of-Prey'a. Ich obecność zostaje wykryta. Tylko Uhurze udaje się przetransportować na pokład Bounty z cennym ładunkiem, Chekov zostaje natomist pojmany przez załogę okrętu. W trakcie przesłuchania wyjaśnia, że jest nie z tego czasu i ukończył Akademię Gwiezdnej Floty. Dowództwo twierdzi, że jest szpiegiem i pochodzi z ZSRR. Krotka nieuwaga i Chakov wymyka się z przesłuchania. Ucieka przez okręt, ale po chwili, w wyniku upadku, zostaje pojmany.
Tymczasem na statku trwa rekonstrukcja dwulitu za pomocą zdobytej energii z kolektora. Czas jego zakończenia - jeden dzień - denerwuje Admirała.
W Instytucie Ssaków Morskich przybyłej opiekunce, serwisant tłumaczy, że Humbaki zostały już wywiezione, a zrobili to w tajemnicy przed nią, aby nie cierpiała z tego powodu. Zdenerwowana kobieta, wyrusz do parku, gdzie ma czekać Kirk, jeśli zdecyduje się na jego pomoc. Krzycząc w poszukiwaniu Kirka, jest świadkiem dziwnego zjawiska: oto z dowodzonego przez Sulu helikoptera, wielki pakunek wraz z materiałem na basen jest opuszczany do zamaskowanego statku. Dziwi się, gdzie znika ów paczka. Jej obecność jest po chwili zauważono, po czym zostaje teleportowana na pokład. Przekazuje informację, że wielorybów w Instytucie już nie ma. Uhura infornuje ponadto dowodcy, że Chekova w stanie krytycznym umieścili w Szpitalu Miłosierdzia. Kirk decyduje się odbić przyjaciela. W tymże szpitalu przebrany za lekarza Admirał, McCoy i Amanda próbują odnaleźć Chekova. Po sforsowaniu strażników dostają się na salę operacyjną, gdzie za chwilę ma być operowany ich załogant. Metody operacyjne nazywa średniowieczną inkwizycją, po czym zamyka w sali obok lekarzy. Przy pomocy XXIII-wiecznej technologii budzą ze śpiączki przyjaciela. Niestety, po tej akcji muszą uciekać przed dwoma policjantami. Teleportują się i po chwili są już przy statku. Tamże Kirk żąda od Amandy częstotliwości na których łączą się z wielorybami. Po małym podstępie, na pokład dostaje się również Amanda. Po chwili Bounty odrywa się od Ziemi i cała załoga w komplecie, dowodzona przez Kirka kieruje się na północ planety, w celu odnalezienia wypuszczonych humbaków. Po chwili są już nad Oceanem Lodowym, a po krótkich poszukiwaniach odnajdują oba wieloryby. Niestety w pobliżu jest także okręt wielorybniczy, który także je namierzył i przygotowuje się do ich zabicia. Zakamuflowany Bird-of-Prey obniża pułap, aby pokrzyżować im plany. Gdy następuje odpalenie harpunów, Bounty jest już przed dziobem statku, co skutecznie zapobiega zabiciu wielorybów - harpun odbija się od zakamuflowanego okrętu. Zaskoczona załoga trawlera wpada w panikę, kiedy statek wyłącza kamuflaż. Po tym incydencie Scott teleportuje humbaki na pokład, a także informuje Admirała o 100% gotowości silników nadprzestrzennych. Razem z nimi w powrotną podroż udaje się także przewodniczka z Instytutu, której Kirk pokazuje umieszczone w basenie uratowane wieloryby.
Opuszczając orbitę ziemską i po rozpędzeniu okrętu, udają się w podroż powrotną. Po pewnym czasie znajdują się na orbicie Ziemi, ale w XXIII wieku.
Jednakże podróż unieruchomiła większość systemów, przez co Kirk decyduje się na awaryjne lądowanie w oceanie. Następuje ewakuacja załogi, uwięzione są natomiast wieloryby, które kolejny raz w ryzykownej akcji ratuje - przed niechybną śmiercią - admirał Kirk. Wydostają się do oceanu, a on sam wypływa obok statku. Uratowane Humbaki odpowiadają na sygnal, krążącej na orbicie sondzie. Po chwili ów obiekt deaktywizuje się i opuszcza ziemską orbitę. Zasilanie odzyskują zarówno krążące wokół planety statki, jak również stacja okołoziemska. Ustępuje także prawie całkowite zachmurzenie Ziemi, zanikają opady, wszystko wraca do normy.
W trakcie rozprawy na salę wchodzi Kirk wraz z załogą. Prezydent oskarża Admirała i załogę o wiele czynów sprzecznych z regulaminem Gwiezdnej Floty. Kirk przyznaje się do winy, ale w świetle ostatnich wypadków, zostaje uniewinniony. Odebrane zostaje mu jednak stopień admiralski. Takiego przebiegu zdarzeń gratuluje mu obecna na sali Amanda.
Po naradzie Spock spotyka się ze swoim ojcem, któremu przekazuje pozdrowienia i pożegnania. Pragnie bowiem zostać z Kapitanem Kirkiem. Cała załoga udaje się zobaczyć statek, który otrzymał ich dowódca. Po kilku spekulacjach okazuje się nim być USS Enterprise 1701-A. Załoga jest z tego faktu zachwycona, a wraz z nią cieszy się Kapitan Kirk.

O'Campa


Recenzja

Pierwszy raz oglądałem ten film gdy miałem mniej niż sześć lat i traktowałem go jako niesamowity hit. Był to zdecydowanie pierwszy film obejrzany z serii Star Trek. Oczywiście oglądałem go w kinie, a pamiętam to dobrze, gdyż przyszło na niego tylko kilka osób (co jest charakterystyczne w Polsce dla trekowych produkcji) z czego się po części cieszyłem, gdyż mogłem dowolnie wybrać miejsce :-) Oczywiście wówczas nie rozumiałem fabuły, a dziwny statek, który pokazywano na początku i na końcu, a określano ważnym - ja nazwałem dziwnym. Dla mnie super-ekstra był... Bird-of-Prey. Ten statek jakoś do mnie przemówił i wówczas koniecznie chciałem obejrzeć inne filmy (a wiedziałem, że są wcześniejsze części). Niestety nie mogłem ich nigdzie znaleźć :-( Za to za jakiś czas znalazłem trekową reklamę serialu z jeszcze dziwniejszym statkim. Był to Galaxy. Tak właśnie zaczęła się moja przygoda z Trekiem. Mogę śmiało powiedzieć, że to właśnie ten film określił moją orientację sf. Po jego obejrzeniu zacząłem budować pierwszą bazę danych o Star Treku, wówczas jeszcze w zeszycie - później na Spectrum :-) Pierwszą rzeczą jaką zrobiłem był "słowniczek pojęć"...

Teraz, gdy oglądam go ponownie zwala mnie z nóg. Jest to chyba najbardziej przeładowany humorem film ST. Niektórzy twierdzą, że za dużo w nim dowcipów i zabawnych zwrotów. Ja jednak uważam, że to czyni go unikatem. Humor czyni go niepowtarzalną perełką, którą można oglądać na okrągło dla polepszenia humoru. Jednym z najbardziej utrwalonych momentów jest dialog Amandy z Kirkiem w restauracji: "jesteś z kosmosu?", "Nie, jestem z Iowa, tylko pracuję w kosmosie" :-)))

Warto też zwrócić na obsadę, bo po za znaną nam trekową załoga mamy prezydenta (chyba pierwszy raz, i pierwszy raz człowiek), Admirała, Sareka oraz Amandę. Jej rolę pierwotnie miał zagrać Eddie Murphy. Jednak nie mogę sobie wyobrazić jak całuje się z Kirkiem :-))))

Czwórka jest też jedynym filmem, w którym USS Enterprise nie "gra" głównej roli. Bo oto pojawia się dziwaczny, klingoński, śmierdzący gruchot ;-) Szczęście, że spodek powrócił na końcu.

Ogólnie uważam, że to jeden z najlepszych filmów serii TOS, warto go obejrzeć. I choć stanowi pewnego rodzaju kontynuację poprzednich części (II i III) to nie trzeba ich oglądać, by w pełni zrozumieć co się dzieje w The Voyage Home.

Matrox

Muzyka

Main title The whaler Market street Whale fugue Ballad of the whale Gillian seeks Kirk Chekov's run Time travel Hospital chase The probe Home again (end credits)

Uwaga! Pliki umieszczone są tylko dla zorientowania się w temacie - jeśli spodoba Ci się ta muzyka, kup ścieżkę dźwiękową filmu!


Pliki wideo

Trailer filmu - w wysokiej jakości.

Część informacji pochodzi z serwisu Internet Movie Database.
Niektóre zdjęcia pochodzą ze strony Star Trek in Sound and Vision.
Parę zdjęć znaleziono w programie Star Trek Encyclopedia.
Trailer i zdjęcie z dedykacją podesłał Simon.